Natura Mater
Ecosysteem· Het Magazine· Huis van Laurence Thys
De doorlopende keuken, het eiland in licht hout met een blad in donkere steen op een terracottavloer, achteraan de woonkamer
Laurence Thys, Verviers · Natura Mater
Projecten·4 november 2026·4 min leestijd

Renovatie door een architecte: haar overtuigingen toegepast op haar eigen werf

Locatie
Verviers, provincie Luik
Ontwerp
Laurence Thys, architecte
Laurence Thys aan een hoge keukenkast, tussen het donkere stenen werkblad en de lichte houten fronten, terracotta op de vloer

In Verviers maakte architecte Laurence Thys van de renovatie van haar familiehuis een proeftuin voor haar eigen overtuigingen over alternatieve bouwwijzen. Ze is ervan overtuigd dat architectuur in 2026 anders kan: met soberdere werkwijzen die de planeet minder belasten, het binnencomfort verbeteren en de bewoners minder blootstellen aan vervuilende stoffen. Ze levert een boeiend schoolvoorbeeld: een project dat uit een overtuiging ontstond en eindigt met de voldoening die keuzes te hebben gemaakt.

Geothermie, waterrecuperatie, schapenwol, terracotta: de architecte kiest ervoor een huis te bedenken dat ademt en zijn energie zoveel mogelijk uit de directe omgeving haalt. Die keuze houdt ze van begin tot einde aan, en ze staat erachter tot in haar eigen bedenkingen over de werf en over wat ze anders zou doen, met de stellige vaststelling dat een weg terug ondenkbaar zou zijn, en dat ze op sommige punten wellicht nog wat verder had kunnen gaan.

Natura Mater begeleidde de keuze van de biogebaseerde materialen met lage impact voor deze renovatie, tijdens een Materatek-consultatie.

“Renoveren in plaats van opnieuw bouwen. Bewuste keuzes maken, soms onvolmaakt, maar altijd doordacht.”

Laurence Thys, architecte

Het huis
Zichtbare baksteen, nieuwe dakkapellen, natuurlijke zonwering.

De identiteit van het huis bewaren

De eerste architecturale ingreep is het karakter van het huis bewaren. De bestaande baksteen, van uitstekende kwaliteit, bleef zichtbaar, want een pleister op isolatie had de gevel een te glad uitzicht gegeven en het huis zijn identiteit doen verliezen.

Maar bewaren sluit moderniseren niet uit: enkele bescheiden ingrepen verrijken het huis zonder zijn karakter aan te tasten. In het dak geven nieuwe dakkapellen het een hedendaagse toets, en ze leveren de slaapkamers meteen wat meer ruimte en licht op. Op de pal zuidgerichte gevel zag de architecte af van elke aangebrachte zonwering: een metalen structuur die klimplanten geleidelijk bedekken, doet er dienst als natuurlijke zonwering, die in de winter kaal wordt om het licht binnen te laten.

De wil om het karakter van het huis te bewaren en tegelijk aan comfort te winnen, leidde haar tot binnenisolatie. Die keuze is veeleisender dan buitenisolatie: ze kost in elke kamer wat woonoppervlakte en vraagt een zorgvuldig uitgewerkte wandopbouw, maar ze is de enige die de baksteen zichtbaar laat.

Het huis vanuit de tuin, met zijn bakstenen gevel en zijn donkere dak met dakkapellen en zonnepanelen, moestuin vooraan

Een muur die ademt

De binnenisolatie is volledig uitgevoerd in biogebaseerde materialen, om wat ze aan comfort bijdragen en evenzeer om hun lage impact. De wand blijft dampopen: de muur ademt, het vocht gaat erdoor en wordt afgevoerd in plaats van te blijven hangen, wat zorgt voor een gezondere binnenlucht.

Twaalf centimeter schapenwol van Woolconcept zit tussen de baksteen en strovezelplaten van VestaEco, afgewerkt met een kalkpleister met vlasscheven. Elke laag levert haar eigen bijdrage: de wol isoleert, de dichte stroplaat tempert door haar faseverschuiving de oververhitting in de zomer en maakt de kamers aangenamer tijdens de warme uren.

Aan het oppervlak en in de diepte regelen de kalk en de stroplaat samen de luchtvochtigheid in het huis: ze nemen een deel van het vocht in de lucht op en geven het weer af wanneer de lucht droger wordt, en stabiliseren zo het binnenklimaat.

De schapenwol isoleert ook de zolder en de vloeropbouw, waar ze bijdraagt tot de akoestische isolatie: een wolvilt onder de semi-massieve eiken vloer dempt het loopgeluid.

Close-up van de opbouw tijdens de plaatsing: de rand van een VestaEco-stroplaat, een houten lat en de grijze schapenwol
Werf: de schapenwol geplaatst tussen de latten rond een raam en onder het dakgebinte
Werf: de VestaEco-stroplaten bekleden de muur rond een raamopening, een trapladder aan de voet van de wand
Werf: de grijze pleister begint de platen te bedekken, de rest van de wand is nog kaal
Een theepot en keramische kopjes op een vensterbank, in de met kalk bepleisterde raamnis

Keuzes waar ze achter staat

De architecte verzwijgt geen enkele van haar afwegingen, ook niet die waar ze spijt van heeft. De binnenpleister wilde ze in kalk, omdat die beter bestand is tegen stoten; achteraf gezien zou ze een leempleister verkiezen, die na het aanmaken soepeler te verwerken is en veel minder grijze energie heeft. “Als ik het opnieuw moest doen, zou het zonder aarzelen leem zijn”, vertelt ze.

Even helder is ze over de isolatie onder de keldervloer: tien centimeter gespoten polyurethaan, biogebaseerd noch omkeerbaar, een pragmatische toegeving waar ze achter staat. “Niet alles is perfect. Sommige keuzes zouden vandaag anders zijn, en dat is ook wat deze ervaring interessant maakt”, geeft ze toe.

Close-up in strijklicht van een muur in lichtgekleurde kalkpleister, met een licht korrelig oppervlak De woonkamer, twee fauteuils en een gele zetel rond een houten salontafel op een blauw tapijt, witte muren, haard achteraan
Energie
en water
Twee boringen van honderdtien meter, twee regenputten, een lagunering.

Energie ter plaatse halen

Achter de behouden gebouwschil heeft de architecte alles herdacht wat het huis draaiende houdt. De oude mazouttank heeft plaatsgemaakt voor geothermie: twee boringen van honderdtien meter voeden een omkeerbare warmtepomp, die in de winter verwarmt via de vloer en de ventiloconvectoren in de slaapkamers, en in de zomer koelt.

De volledig vernieuwde elektrische installatie steunt op zonnepanelen en batterijen. Twee regenputten vangen ook het regenwater op voor het sanitair en de wasmachine, terwijl een lagunering het afvalwater zuivert: planten filteren het voordat het naar het terrein terugkeert. Weinig private renovaties gaan zo ver.

De eetkamer, de grote houten tafel voor een brede raampartij op het landschap, bepleisterde muren en een houten vloer

Terracotta, drielagenplaat en blauwe hardsteen

Tot in de afwerking kiest de architecte elk materiaal om een reden die ze uitdrukkelijk verdedigt. Op de vloer koos ze voor terracotta van Todobarro, waarvan de massa in de winter de warmte van de verwarming opslaat en in de zomer de koelte bewaart.

Voor het schrijnwerk een eiken drielagenplaat, die het uitzicht van massief hout behoudt, met een gerecycleerde kern, minder lijm en plastic dan een melaminepaneel en meer stabiliteit dan massief hout.

De werkbladen zijn in Belgische blauwe hardsteen, lokaal en dicht, waarvan ze graag weet dat hij eerder patineert dan krast; en de badkamer krijgt gerecycleerd porselein van Wasterial. Een palet dat bedoeld is om met de jaren karakter te krijgen.

Vier terracottastalen op een werkblad in blauwe hardsteen, het fornuis en de houten fronten op de achtergrond
Close-up van de terracottavloer, met gepatineerde bruine tegels en lichte voegen Close-up in strijklicht van een verbinding in het schrijnwerk van eiken drielagenplaat

“Ik ben er diep van overtuigd dat de architectuur van morgen moet beginnen met een andere manier om naar het bestaande te kijken en het te transformeren, en dat elk gebaar telt.”

Laurence Thys, architecte

Een zitbank met drie ronde kussens onder een breed raam op de tuin en het platteland, een houten tafel op de voorgrond

Anderen zin geven om de stap te zetten

Door de deuren van haar huis te openen voor deze korte reportage wil de architecte een haalbare weg tastbaar maken, stap voor stap en naargelang ieders middelen. “Naast het economische aspect is er vooral de zin om concreet te handelen, op onze schaal, en anderen zin te geven om hetzelfde te doen.”

Haar boodschap reikt veel verder dan haar eigen huis: “Als architecten hebben we een verantwoordelijkheid tegenover de klimaatuitdagingen.”

Een voorbeeldwoning vraagt niet om alles in één keer of perfect te doen; ze toont dat men kan beginnen, met wat men heeft, daar waar men staat.

Architecte: Laurence Thys · Isolatie: Woolconcept, VestaEco · Terracotta: Todobarro · Gerecycleerd porselein: Wasterial · Warmtepomp: Stiebel · Materiaaladvies: Natura Mater

Verder
lezen

Lees ook

Het volledige Magazine